Τίποτα δεν είναι καλά, κι ας το λέω συνέχεια σε όλους... Κάθε μέρα, κάθε ίδια fucking μέρα γυρίζω σπίτι μου και το ίδιο έργο παίζει απέναντί μου : σκηνές από το παρελθόν μας, την ζωή που είχαμε, τα απογεύματα που δεν γύριζα σπίτι μου αλλά ήμουν μαζί σου.
Δεν την αντέχω την ζωή μου πια! Δεν την θέλω! Δεν μου αξίζει! Δεν με ρώτησες ούτε μία φορά, απλά έφυγες... Μείνει εκεί λοιπόν! Αφού αυτό θες, αυτό κάνε και το ίδιο θα κάνω κι εγώ, ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό...
Δεν "είμαστε μαζί σε αυτό" όπως λες συνέχεια, μόνος του είναι ο καθένας μας και καλό είναι να το συνειδητοποιήσω τώρα που είναι αρχή... Να πάρει ο καθένας τον δρόμο του, αυτόν που πραγματικά γουστάρει κι αγαπάει! Εσύ θες να είσαι εκεί κι εγώ εδώ, οπότε τι θα γίνει; Τι λες να γίνει;
No comments:
Post a Comment