Everyone we meet
is afraid of something,
loves something,
and has lost something”
Saturday, August 21, 2010
...και τώρα πώς φεύγουνε; που εγώ δεν σου έφυγα ποτέ...
2 comments:
Anonymous
said...
Τόσα χρόνια σε διαβάζω και δε μιλάω, αλλά δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω να κάνεις τόσα λάθη.
Για όνομα του θεού κάτσε να σκεφτείς μήπως είσαι λάθος. Φέρνεις τη καταστροφή γιατί σου αρέσει το δράμα. Κι αντί να ευτυχήσεις προσπαθείς να αποδείξεις πόσο άδικη είναι η ζωή μαζί σου.
Σκέψου απλώς πόσοι άνθρωποι θα έδιναν τα πάντα για να έχουν έναν άνθρωπο να τον λενε 'δικό τους', με μια δουλειά στην επαρχία, σε ένα νησί. Τα έχεις όλα και δεν το βλέπεις. Μόνο αυτοί που τους λείπουν τα πάντα μπορούν να στο πουν. Γι' αυτό στο λέω. Είσαι λάθος, άσε τις κλάψες και κοίτα να βρεις πώς θα στρώσεις τη ζωή σου, πριν σε αφήσει αυτή. Τα πράγματα δεν μπορεί να είναι ρόδινα συνεχώς. Στις αναποδιές φέρνεις την καταστροφή. Κι απαιτείς από τον θεό και τον κόσμο να σε συμπονέσει. Αλλά δεν είσαι μόνη. Υπάρχει κι ο άλλος. Αν έχεις την πολυτέλεια να τον χάσεις συνέχισε να ψάχνεις τραγούδια για τον πόνο. Αν αξίζει όπως λες εδώ και χρόνια, αν έμαθες κάτι από τον προηγούμενο, τον μεγάλο, τότε είναι καιρός να πάψεις να δείχνεις τα προβλήματα και να λύσεις κάποια από αυτά.
Αμάν πια. Θα τα χάσεις όλα. Και θα νομίζεις πως δεν έφταιξες πουθενά.
2 comments:
Τόσα χρόνια σε διαβάζω και δε μιλάω, αλλά δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω να κάνεις τόσα λάθη.
Για όνομα του θεού κάτσε να σκεφτείς μήπως είσαι λάθος. Φέρνεις τη καταστροφή γιατί σου αρέσει το δράμα. Κι αντί να ευτυχήσεις προσπαθείς να αποδείξεις πόσο άδικη είναι η ζωή μαζί σου.
Σκέψου απλώς πόσοι άνθρωποι θα έδιναν τα πάντα για να έχουν έναν άνθρωπο να τον λενε 'δικό τους', με μια δουλειά στην επαρχία, σε ένα νησί. Τα έχεις όλα και δεν το βλέπεις. Μόνο αυτοί που τους λείπουν τα πάντα μπορούν να στο πουν. Γι' αυτό στο λέω. Είσαι λάθος, άσε τις κλάψες και κοίτα να βρεις πώς θα στρώσεις τη ζωή σου, πριν σε αφήσει αυτή. Τα πράγματα δεν μπορεί να είναι ρόδινα συνεχώς. Στις αναποδιές φέρνεις την καταστροφή. Κι απαιτείς από τον θεό και τον κόσμο να σε συμπονέσει. Αλλά δεν είσαι μόνη. Υπάρχει κι ο άλλος. Αν έχεις την πολυτέλεια να τον χάσεις συνέχισε να ψάχνεις τραγούδια για τον πόνο. Αν αξίζει όπως λες εδώ και χρόνια, αν έμαθες κάτι από τον προηγούμενο, τον μεγάλο, τότε είναι καιρός να πάψεις να δείχνεις τα προβλήματα και να λύσεις κάποια από αυτά.
Αμάν πια. Θα τα χάσεις όλα. Και θα νομίζεις πως δεν έφταιξες πουθενά.
Απλά σε ευχαριστώ για όσα γράφεις...
Post a Comment