Χτες είπα να κάνω μία προσπάθεια - πάλι - να βγω... Δεν ήταν η ίδια καταστροφή με την τελευταία φορά, αλλά σίγουρα ήταν η τελευταία φορά που βγήκα... Τουλάχιστον στο ίδιο μαγαζί με αυτόν... Είχαμε ένα
moment, εκεί που φιλήθηκε με
αυτήν και γύρισε αμέσως και με είδε και...κόλλησε...
Ενδεχομένως δεν περίμενε πως θα τύχαινε
να έβλεπα εκείνη την στιγμή... Ή ίσως και το ακριβώς αντίθετο : να ήθελε να τον είχα δει και να γύρισε να επιβεβαιωθεί... Ποτέ δεν θα μάθω τι σήμαινε αυτό το παγωμένο βλέμμα του... Αλλά εμένα πάγωσε η ψυχή μου...
Ενδεχομένως όλοι να νομίζουν ότι τον γουστάρω ακόμα, αλλά δεν με νοιάζει... Εγώ ξέρω τι νιώθω και πόσο έχω σπάσει μέσα μου και εξηγήσεις δεν χρωστάω σε κανέναν! Προσεύχομαι κάθε βράδυ να γίνει το θαύμα που περιμένω... Δεν μπορεί να με έχει ξεχάσει ο Μεγάλος εκεί πάνω... Κάτι θα ετοιμάζει και για μένα!
Χτες "πέρασαν" όλοι να μου μιλήσουν... Μάλλον έπιασε τόπο το σκηνικό που δημιούργησα τις προάλλες... Αλλά χτες είχα άλλα να με πονάνε... Τους έβλεπα να της μιλάνε και να διασκεδάζουν μαζί της και δεν μπόρεσα να μην ζηλέψω. Ολική αντικατάσταση έχω υποστεί προφανώς. Ε, και δεν γίνεται να μην με ενοχλεί, απλα ΔΕΝ γίνεται! Και όποιος έχει πρόβλημα με την συμπεριφορά μου, με το ότι δεν έχω κέφια, με το ότι χαλιέμαι και κλαίω και τους ξενερώνω όλους, απλά ας...προσπεράσει! Να μείνω μόνη μου, να μην μιλάω και με κανέναν, να μην δίνω εξηγήσεις - που δεν έχω άλλωστε - να μην αναγκάζομαι να τα σκέφτομαι κιόλας.
Το θέμα δεν είναι πλέον αυτός ή αυτή, αλλά εγώ... Έχω αγγίξει πάτο, άρα όπου να 'ναι θα αρχίσω να σηκώνομαι... Πρέπει να φτάσεις τέρμα κάτω, για να σηκωθείς λένε, μιας και δεν έχει άλλο δρόμο να πας, παρά μόνο πάνω... Θα γίνει κι αυτό, το χρόνο του θέλει υποθέτω... Νιώθω πολύ κουρασμένη. Θέλω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μετά από 3 μέρες και να έχουν αλλάξει όλα... Να μην νιώθω, να μην θυμάμαι, να είμαι άδεια... Κι αν γινόταν, με το που θα ξυπνήσω, να δω τον Χέστη που κάθεται εδώ και χρόνια στο δωμάτιό μου στην Αθήνα, θα ήταν ακόμα καλύτερα... Επίτηδες άφησα πράγματα πίσω μου, πέρσι φεύγοντας, για να με... φωνάζουν να επιστρέψω μάλλον...
No comments:
Post a Comment