Μόνοι μας ερχόμαστε, μόνοι φεύγουμε απ' αυτή τη ζωή. Μόνη βγήκα απ' την κοιλιά της μάνας μου, κλαίγοντας, μόνη θα με θάψουν όταν έρθει η ώρα μου... Μόνη μου περπάτησα, μόνη μου μίλησα, μόνη μου ήρθα στη Μ. , μόνη μου χώρισα, μιας και μόνη μου προσπαθούσα, τόσα χρόνια, να κρατήσω μια σχέση στην οποία είχα στηρίξει όλη μου τη ζωή, όλο μου το "είναι". Γι' αυτήν ζούσα, γι' αυτήν ξυπνούσα, μ' αυτήν στο μυαλό κοιμόμουν, πάνω απ' όλα αυτή...
Ακόμα κι όταν δεν ήμουν "εκεί", ακόμη κι όταν έβρισκα άλλους, αυτή δεν την άγγιζε τίποτα. Μόνη μου τα τέλειωσα όλα για να φτάσω στο σημείο να μπορώ να νιώθω μόνη μου και να είμαι όντως ΜΟΝΗ. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά, απ' το να είσαι με άλλους και να νιώθεις μόνος, λένε, άρα τώρα θα έπρεπε να είμαι καλά... Τουλάχιστον, καλύτερα από πριν... Είμαι;;;
Σκέψεις γραμμένες μέσα στο bar H.
Everyone we meet is afraid of something, loves something, and has lost something”
No comments:
Post a Comment