2.46 You have killed me

Αυτό το σαββατοκύριακο "πάντρεψα" και τον τρίτο της παρέας. Της...Αθηναϊκής μου παρέας εννοώ... Ήταν αναμφισβήτητα ο καλύτερος γάμος από τους τρεις που πήγα φέτος. Και η αγάπη των παιδιών ξεχύλλιζε και γέμιζε την αίθουσα που έγινε το γλέντι. Τόση αγάπη... Έφτανε για όλους μας που ήμασταν εκεί και περίσσευε κιόλας!

Αλλά τέλειωσε κι αυτό... Και σήμερα γυρίζω στην κόλασή μου... Που πλέον, δεν αντέχεται ούτε λεπτό... Πόση μοναξιά μπορεί να νιώσει κανείς; Την νιώθω εγώ για όλους μαζί... Αν υποθέσουμε ότι αντιστοιχεί κάποιο κομμάτι της στον καθένα μας, όση έχω εγώ τους καλύπτει όλους... Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει, κανείς δεν μου δίνει δίκιο και όλοι προσπαθούν να με πείσουν για το αντίθετο. Συμπερασματικά προκύπτει πως είμαι παράλογη, αλλά δεν με απασχολεί. Πονάω κι αυτό δεν αλλάζει, ακόμα κι αν πιστέψω πως είμαι παράλογη, τρελή! Ναι, τρελή!...
Και πάλι, έχω τάσεις φυγής, και πάλι θέλω να απομονωθώ, και πάλι δεν έχω ούτε όρεξη ούτε κουράγιο να μιλήσω με κανέναν. Δεν έχει νόημα, είναι σαν να μιλάω σε τοίχο, οπότε ας τα κρατάω για μένα...

Σε μία ώρα θα φύγω από το σπίτι για το αεροδρόμιο. Θα ξανάρθω ενδεχομένως τα Χριστούγεννα πια. Δεν επιδίωξα να δω τον Θ. αυτή τη φορά κι ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά... δεν το 'χω... Νιώθω πως με κούρασαν τα παιχνίδια. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως είμαι έτοιμη ή θέλω να κάνω σχέση, δεν θέλω να έρχομαι κοντά σε κανέναν. Δεν θέλω να δίνω "ελπίδες" σε κανέναν ότι θα είμαι εκεί, δίπλα του, ότι μπορεί και να ξεκινήσει σχέση μαζί μου. Δεν θέλω να εντυπωσιάσω κανέναν, και όσο κι αν συγκεντρώνει κάποιος τα στοιχεία που μου αρέσουν στο αντίθετο φύλο, δεν με αγγίζει καθόλου... Πρέπει να το περάσω μόνη μου όλο αυτό κι αφού δεν μπορώ να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα κατάματα, θέλω να φύγω για ακόμα μία φορά. Να τρέξω μακρυά από τα προβλήματα, να ΜΗΝ τα αντιμετωπίσω, να συνεχίσουν να υπάρχουν, απλά ΟΧΙ για μένα.

Η κατάσταση παραμένει η ίδια. Ο Β. είναι παντού, κάνει παρέα με τους ανθρώπους που είχα για φίλους, προσεγγίζει 100% ΔΙΚΟΥΣ μου ανθρώπους, χώνεται παντού. Ας είναι... Ας κερδίσει αυτός, ας τους χάσω όλους. Υποχωρώ... Και αποχωρώ... Φεύγω! Το βάζω στα πόδια, πες το όπως θες! Αδιαφορώ... Είμαι νεκρή και μέχρι να επανέλθω, απλά θα είμαι απούσα... Μακρυά!