Προτεραιότητες, πρέπει να τις φτιάξω και να τις τακτοποιήσω, να μπει η κάθε μία στη σειρά της και να αποκτήσει την αξία που της πρέπει... Μόνο έτσι βρίσκεις τι πραγματικά θέλεις... Το κουκκί είχε όλη την καλή διάθεση να με καθοδηγήσει, αλλά δεν νομίζω πως υπάρχει λόγος... Κανένας απολύτως...
Δεν χρειάζεται να βρω τι θέλω, νομίζω... Ξέρω πολύ καλά τι θέλω : να είμαστε μαζί! Δεν γίνεται όμως και προσπαθώ να το αποδεχτώ... Δεν θέλεις, δεν μπορείς, δεν ξέρω πραγματικά και προσπαθώ να καταλάβω εδώ και 4 μήνες! Φτάνει! Μέχρι εδώ ήμουν εγώ... Τέλειωσα, με τέλειωσες...
Κι όλοι λένε πως δεν το ξέρω αν είσαι καλά ή όχι, γιατί είσαι πάντα με ένα χαμόγελο στο στόμα, αλλά ξέρεις κάτι; Κουράστηκα! Ειλικρινά σου μιλάω, κουράστηκα, δεν μπορώ άλλο! Να προσπαθώ να αναλύσω τα ανεξήγητα κι εσύ ποτέ να μην μιλάς! Φτάνει πια! Δεν το αντέχω άλλο εγώ να τρελλαίνομαι κι εσύ να ζεις στον φανταστικό σου κόσμο! Μείνει εκεί και βρες κάποια άλλη να την κάνεις ευτυχισμένη! Η δική μου...ευτυχία τέλειωσε! Ό,τι έχτισες σε 18 μήνες, το γκρέμισες σε μόλις 4! Το σμπαράλιασες... Του έδωσες μια κλωτσιά και το τσάκισες... Κι αν λες πως τώρα καταλαβαίνεις πως είναι δύσκολο, είναι τόσο μα τόσο αργά... Δεν μπορείς να με βοηθήσεις πια... Δεν σε χρειάζομαι, έμαθα να μην σε έχω ανάγκη... Αναγκάστηκα για να σώσω τον εαυτό μου! Για να παραμείνω ζωντανή! Ή ό,τι έχει μείνει από μένα τέλος πάντων... Ό,τι κι αν είναι αυτό που επέζησε πίσω σου...
No comments:
Post a Comment