Everyone we meet is afraid of something, loves something, and has lost something”
Φόβος... Σε παραλύει, σε μηδενίζει, παύεις να ανασάνεις για μερικά λεπτα, μερικές ώρες, μερικά χρόνια και αυτό που μένει δεν θυμίζει με τίποτα αυτό που ήσουν παλιά... Ο ψυχαναλυτής μου - τότε - μου έλεγε πως πηγάζουν από μέσα μου, μόνη μου δημιουργώ τα φαντάσματα που τόσο φοβάμαι, πως αρκεί να ανοίξω τα μάτια μου και δεν θα υπάρχουν πια. Και μετά από ένα χρόνο θεραπείας τα είχα
καταφέρει και πατούσα ξανά στα πόδια μου! Για καιρό διέδιδα πόσο φοβερός ήταν, βοηθώντας με να τα ξεπεράσω όλα και να τα διώξω μακρυά, αλλά εκείνος έλεγε πως μόνη μου το είχα κάνει κι αν δεν είχα συνεργαστεί δεν θα είχα καταφέρει τίποτα.
Μετά το σοκ του Ιουλίου, πολλά έχουν αλλάξει μέσα μου. Το πώς σκέφτομαι, το πώς αντιδράω, το πώς μιλάω και το βλέπω κάθε μέρα και κάνω τις προσωπικές μου συζητήσεις, αλλά ήρθε μία μέρα που συνειδητοποίησα πως επέστρεψαν και οι φόβοι μου...
Στην αρχή τρόμαζα με το σκοτάδι, δεν μπορούσα να κοιμηθώ χωρίς φως, έβλεπα σκιές, άκουγα θορύβους, κλείδωνα το δωμάτιό μου μην τυχόν και μπει κανείς την νύχτα. Νόμιζα πως ήταν αστείο όλο αυτό και δεν ήθελα να το παραδεχτώ, μέχρι που έφτασα σπίτι μου ένα απόγευμα και είχε διακοπή ρεύματος όλο το τετράγωνο και δεν μπορούσα να ανέβω από τις σκάλες στο διαμέρισμά μου. Καθόμουν και περίμενα περίπου 2 ώρες στα σκαλιά να έρθει το φως!
Μετά διαπίστωσω πως φοβάμαι μην τρακάρω. Μου έχει γίνει εμμονή το τροχαίο του 2007 και ζω και ξαναζώ κάθε του στιγμή. Δεν τρέχω πια στον δρόμο, δεν βάζω δυνατά την μουσική μην τυχόν και παρασυρθώ και κάνω τρέλες... Φοβάμαι μην σκοτωθώ, φοβάμαι τον θάνατο..
Και στη συνέχεια, ανακάλυψα πως έπαψα να μιλάω για αυτά που νιώθω. Τρέμω ποιος θα δει τι κρύβω μέσα μου, φοβάμαι πως αν αποκαλυφθώ, θα δουν όλοι την ζημιά και μετά δεν θα έχει επιστροφή. Πάντα πίστευα πως όλοι έρχονται στη ζωή μας για να μας πληγώσουν, αλλά το είχα θεραπεύσει κάπως κι είχα ανοιχτεί ξανά! Τώρα όμως... φοβάμαι και πάλι τόσο πολύ να μιλήσω στον οποιονδήποτε, τρέμω με την ιδέα ότι ίσως μπορέσει να με διαβάσει.
Επέστεψαν όλες μου οι φοβίες... Όλα τα φαντάσματα είναι εδώ και χορεύουν τριγύρω μου... Όταν ήρθες στη ζωή μου, είχα διάφορα να με στοιχιώνουν, αλλά όχι τους φόβους μου, τους είχα ξεπεράσει. Τώρα όμως όλοι επέστρεψαν! Δίπλα σου ένιωσα μια σιγουριά που την είχα απόλυτα ανάγκη, αλλά τώρα με έστειλες τόσο μα τόσο πίσω... Με κατέστρεψες, το ξέρεις; Όση πρόοδο είχα κάνει, την εξαφάνισες κι είμαι τόοοοοοσο μα τόσο πίσω... Όσα ζήσαμε, όσα ένιωσα, τα γκρέμισες και πάτησες πάνω στα συντρίμια τους κι έρχεσαι τώρα να μου πεις πως με αγαπάς...
Δεν σε πιστεύω πια, το ξέρεις; Με άφησες πολύ καιρό μόνη μου, το μυαλό μου έπαιξε άσχημα παιχνίδια, η μοναξιά τυλίχτηκε γύρω μου σαν φίδι και πάει να με πνίξει, στην προσπάθειά της να επιβιώσει μέσα μου... Και ναι, είμαι τόσο μόνη μου και το φοβάμαι τόσο πολύ όλο αυτό, αλλά το έχω ξαναπεράσει κι επιβίωσα. Αμφισβήτητα εσύ ήσουν ο ένας για μένα, αλλά δεν είσαι πια και κανείς δεν θα είναι ξανά... Γιατί από τον Ιούλιο έχω δει το τέλος κι ας μην το παραδέχομαι...
Και σκέφτομαι τον Αϊνστάιν που είπε πως αν τα γεγονότα δεν ταιριάζουν στην θεωρία, πρέπει να αλλάξουμε την θεωρία. Κι έχει τόσο δίκιο... Η θεωρία είναι πως σε αγαπάω και με αγαπάς και θέλουμε να είμαστε μαζί. Τα γεγονότα; Μόνο εγώ προσπαθώ, μόνο εγώ θέλω να είμαστε μαζί! Η λογική λέει να χωρίσουμε κι εσύ είσαι άνθρωπος της λογικής... Εγώ; Εγώ ακολουθώ το συναίσθημα κι ας μην με βγάζει πουθενά!
... Nothing compares to you... Nothing can take away this blue...
It's been so lonely without you here, like a girl without a soul...
...Tell me baby where did I go wrong???
...He said "girl you 've better have fun, no matter what you do", but he is a fool cause nothing compares to you..
Sinead o' Connor - Nothing compares to you
Post a Comment
No comments:
Post a Comment