2.6 Livind dead

Χτες ήταν τα γενέθλιά σου. Δεν μου επέτρεψες να σου ευχηθώ... Ούτε σε μένα, ούτε και σε κανέναν άλλον, μιας και είχες το κινητό σου κλειστό. Από το Σάββατο έκλαιγα...
Συναντήθηκα με την ανθρώπινη  πλευρά που κρυβόταν μέσα μου, την οποία είχα 
κρύψει καλά και αντέδρασα μέσω του κλάματος. Έκλαψα για όσα πέρασαν και δεν θα ξανάρθουν... Για όλες μας τις στιγμές... Για όλα!

Τα ξημερώματα άνοιξες το κινητό και έλαβες όλα μου τα μηνύματα μαζεμένα. Σε πήρα τηλέφωνο και ήσουν πολύ αρνητικός στο να με δεις. "Δεν θέλεις να με δεις;" σε ρώτησα και μου είπες πως συμφωνήσαμε αυτή την φορά να το κάνουμε σωστά. "Πότε φεύγεις;" με ρώτησες, "για πού;" είπα εγώ, "για εκεί που θες να πας" απάντησες και σου είπα πως δεν ξέρω...ακόμα... "Άρα δεν πρέπει να με δεις", μου είπες, "επειδή δεν ξέρεις ακόμα". Κλείσαμε το τηλέφωνο και ήμουν ακόμα χειρότερα. Ένιωσα χαμένη καθώς δεν μου επέτρεπες να σε δω. Μετά από λίγο σου έστειλα ένα μήνυμα με την ερώτηση "Δηλαδή χωρίσαμε; Εντελώς;" και μου απάντησες το εξής :

"Σε εκλιπαρούσα για βοήθεια, φώναζα να με προσέξεις. Με άφησες μόνο μου, να με φάνε, να πεθάνω κι όμως ζω. Αλλά είμαι σε κώμα. Ζωντανός νεκρός, είμαι μόνος, μόνος στη δυστυχία μου. Έχεις 6 μήνες να ζήσεις όπως θες. 6 μήνες να αποφασίσεις τι θες. 6 μήνες να δεις πώς είναι μακρυά μου. Σε 6 μήνες ξυπνάω. Θα ξαναζήσω. Θα ξέρεις πού θα με βρεις αν το θελήσεις. Μέχρι τότε θα είμαι ζωντανός νεκρός όπως ακριβώς με άφησες. Θα βλέπω το σώμα μου από ψηλά. Άψυχος θα σας βλέπω να ζείτε."

Εγώ στο έκανα αυτό... Εγώ σε οδήγησα σε αυτή την κατάσταση και εγώ θα πρέπει να σε βγάλω από αυτήν. Δεν ξέρω πώς, αλλά θα το βρω... Στο ορκίζομαι ότι θα το βρω. Και θα σε σώσω. Γιατί σε αγαπάω, γιατί 
δεν ξέρω αν θα ξαναγαπήσω κανέναν έτσι... Κι ας μου είπες ότι 
υπάρχουν πολλοί άντρες "εκεί έξω" να με αγαπήσουν.
Δεν με απασχολεί το να με αγαπούν,
αλλά το ότι εγώ αγαπάω... Μου λες ότι έχω 6 μήνες... Αν όντως έχω τόσο,
θα τον βρω τον τρόπο. Μαζί θα τον βρούμε... Ελπίζω μόνο και προσεύχομαι
με το "θα ξέρεις πού να με βρεις" που μου έγραψες, να μην εννοούσες το νεκροταφείο που είναι ανάμεσα στα σπίτια μας... Γιατί τότε δεν θα μπορώ να σε σώσω
καρδιά μου, κανείς δεν θα μπορεί...