Φεύγεις, σε χάνω πάλι... Μην σταματήσεις να επικοινωνείς σε παρακαλώ... Είναι σαν να το έχω ανάγκη για να συνεχίσω να αναπνέω... Χρειάζομαι μία σταθερά επιτέλους! Δεν είσαι εσύ; Ποιος είναι; Μην χαθείς σε παρακαλώ, όχι τώρα που άρχισα πάλι να νιώθω, όχι τώρα...
Βγήκα με κάποιον απόψε και δεν με πήρες ούτε ένα τηλέφωνο εσύ κι άρχισα πάλι τα γνωστά... ΕΣΕΝΑ θέλω, αλλά είσαι τόσο μακρυά... Και δεν σκέφτομαι καν το να έρθω εκεί... Δεν σε θέλω αρκετά; Ίσως. Αλλά ίσως και να περίμενα παραπάνω πράγματα από σένα και δεν μου τα δίνεις... Κι ίσως τα ψάξω αλλού... Αλλά εγώ ξέρω πόσο σε θέλω! ΕΣΕΝΑ! Γιατί να είσαι εκεί; Γιατί πάλι η ζωή με οδηγεί εκεί; Γιατί; Ποιος Θεός σπάει πλάκα μαζί μου; Δεν έχει άλλους να γελάσει πια; Δεν γέλασε αρκετά μαζί μου; Δεν φτάνει πια;
Ένα τηλέφωνο, ένα μήνυμα, κάτι... Μόνο αυτό ζητάω, μιας και μόνο αυτό μπορείς να μου δώσεις από εκεί που είσαι... Μόνο αυτό...
No comments:
Post a Comment