Είμαστε κλειστά...

"...μου λείπει που δεν κάναμε όσα θέλαμε ...όσα ήθελα..
πιο πολύ μου λείπει που τελικά είμαστε εδώ..και αντί να αγαπηθούμε ξανά διαλυθήκαμε..
αν μου πάθεις κάτι δεν θα μου το συγχωρήσω ποτέ που δεν προσπάθησα περισσότερο..
μα ούτε εσένα συγχωρώ...
έκανες τα πάντα για να φύγεις μακριά μου."

Copy-Paste από κείμενο σε εφημερίδα, απόσπασμα από γράμμα προς κάποιας χαμένη αγάπη... Θα μπορούσε να με κάνει να το νιώσω δικό μου, αλλά όχι πια! Το αντέγραψα για να ξορκίσω το κακό και μόνο γι' αυτό! Για πρώτη φορά, χτες, έγινε κάτι καλό και δεν έτρεξε το μυαλό μου στα παλιά για να συγκρίνει! Δηλαδή - για να είμαι ειλικρινής - πήγε να ξεκινήσει το γνωστό δρομολόγιο, αλλά το σταμάτησα! Βρήκε τοίχο στο δρομάκι με την όαση των αναμνήσεων. Κλείσαμε... Είναι αργά...