Και μετά από όλη αυτή την εσωτερική μάχη, όλα ξανα-είναι καλά! Είχα βγει με μία φίλη μου χτες και μου έκανε κύρηγμα για το πώς θα πολεμήσω τον εαυτό μου - τον κακό μου εαυτό - και πώς να μην το βάλω στα πόδια - για ακόμα μία φορά... - και αυτός ήταν και χτες και σήμερα τόσο καλός και τρυφερός... Κι ενώ ξέρω καλά πόσο γρήγορα χτυπάει η καρδούλα μου, δεν έφυγα! Ούτε καν απομακρύνθηκα! Κι αντιθέτως, τα μοιράστηκα όλα αυτά μαζί του!
Και σήμερα κάποιος στη δουλειά μου είπε πως εδώ και 2 εβδομάδες με έχει "πιάσει" αμέτρητες φορές να γελάω μόνη μου! "Ο έρωτας σου πάει!" μου είπε και πάλι γέλασα! Και δεν ξέρω για ποιο από όλα είμαι τόσο χαρούμενη... Για αυτόν και το πώς είμαστε μαζί; Για το ταξίδι; Για την Πρωτοχρονιά; Για το ότι δεν θα με βρει μόνη η αλλαγή; Νομίζω για όλο το πακέτο!!
Και γύρισα χτες και του είπα πως είναι πολλές οι 10 μέρες που θα είναι μακριά κι ότι θα μου λείψει και μου απάντησε "Τι έγινε; Δένεσαι κιόλας εσύ;" χαμογελώντας. Κι έχει δίκιο, μα τόσο δίκιο... Με τα λίγα που γνωρίζει - που τον άφησα να γνωρίσει... Κι όμως δένομαι πάλι... Μακάρι να μου βγει σε καλό αυτή την φορά! Θέλω όλα να είναι τόσο καλά... Και θέλει και να κοιμηθούμε μαζί! Που τόσο μου έχει λείψει το να ξυπνάω με κάποιον δίπλα μου...Axxxxx!!!!
No comments:
Post a Comment