...Κι εκεί που είχα μελαγχολήσει κι είχα αρχίσει να ψάχνω τραγούδια για να τα ακούσω και να χαλαστώ, με πήρε τηλέφωνο και μιλάγαμε επί 40 λεπτά! Και μου άλλαξε τόσο την διάθεση! Που να πάει να γαμηθεί η συγκεκριμένη γκόμενα που με εκνεύρισε και να πάνε να γαμηθούν και όλα!
Για πρώτη φορά μετά από τότε... νιώθω πως έχω κάποιον δικό μου, μόνο δικό μου, που θα με καταλάβει και θα πάρει το μέρος μου no matter what! Κι είχε τόσο δίκιο το κουκκί μου, όταν μου είπε να μην κάνω τέτοιες σκέψεις, αλλά δεν την άκουσα... Και τις έκανα... Αλλά ευτυχώς κάτι με σταμάτησε και δεν τις εξέφρασα σε εκείνον... Κι όλα πήγαν καλά!
... Απόψε ένιωσα πως έχασα ένα φίλο, αλλά παράλληλα πως κέρδισα έναν έρωτα... Τι είναι σημαντικότερο δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως θα πάω για νάνι χαμογελώντας κι αυτό μετράει, έτσι δεν είναι; Ας μην αλλάξει ποτέ! Ποτέ όμως...
No comments:
Post a Comment