Μένω, αλλά είμαι μακριά...

Γράφτηκε την Κυριακή, 02/09/07 στις 17:15 στο πλοίο "Μ."

Νομίζω ότι πήρα τις αποφάσεις μου. Σήμερα, εδώ, μέσα σε αυτό το πλοίο : θα μείνω άλλο ένα χρόνο στο νησί. Άλλον ένα ημερολογιακό χρόνο, κι αν τίποτα δεν αλλάξει στο πώς νιώθω, θα φύγω και κανείς δεν θα μπορέσει να με σταματήσει. Θα φροντίσω να τακτοποιήσω και τα οικονομικά μου, ώστε να μην υπάρχει δισταγμός κανένας.

Θα μείνω και θα πάψω να φοβάμαι την άφιξη του Νοέμβρη. Θα μείνω, γιατί δεν μου πάει το να το βάζω στα πόδια, ποτέ δεν το έκανα και δεν θα αρχίσω να το κάνω τώρα. Θα μείνω, γιατί το αντίθετο θα είναι μια πολύ βιαστική κίνηση και καθόλου προσεκτικά μελετημένη και το ίδιο λάθος ακριβώς το έκανα και πριν ένα χρόνο! Δεν με πειράζει να κάνω λάθη, όχι όμως τα ίδια ξανά και ξανά. Θα μείνω και θα αντιμετωπίσω τους φόβους μου, θα μείνω και θα αποδείξω στον εαυτό μου πως τα καταφέρνω στα δύσκολα, θα μείνω γιατί τα ζόρια αποτελούν πρόκληση για μένα! Πάντα αποτελούσαν...

Του χρόνου τέτοια μέρα, ενδεχομένως να βρίσκομαι στο ίδο μέρος ακριβώς, αλλά θα έχω όλη μου την ζωή στο αμάξι μου, που θα βρίσκεται παρκαρισμένο στο γκαράζ. Θα φύγω απλά και ξεκάθαρα. Γιατί θα έχω "περάσει" το προσωπικό μου τεστ, γιατί θα έχω ξε-περάσει όλες μου τις ανασφάλειες και θα είμαι έτοιμη να ανοίξω τα φτερά μου για άλλα μέρη και άλλες φωλιές. Και δεν ξέρω αν θα με περιμένει η θέση που παράτησα πέρσι, αλλά θα έχω όση υπομονή χρειαστεί για να ψάξω και να βρω την καλύτερη για μένα, αυτή που θα μου ταιριαζει και θα με ευχαριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο.

Νομίζω πως βαθειά μέσα μου ξέρω πως και πάλι τίποτα δεν θα αλλάξει, θα παραμείνω αρνητικά προδιαθετειμένη, αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα. Τουλάχιστον αυτή την χρονιά δεν θα είμαι μόνη. Αν και συνήθισα - έμαθα - να είμαι μόνη, θα είναι μία νότα χαράς η παρουσία της Ν. εδώ.

Μένω λοιπόν, μένω και συνεχίζω να παλεύω μέχρι να μην υπάρχει τίποτα να αντιμετωπίσω πια. Μένω στο νησί, αλλά φεύγω από το παρελθόν. Έχω ήδη φύγει και θα παραμείνω εκεί!


365 και σήμερα...