Τζακ ποτ

Η προηγούμενη Παρασκευή στην Αθήνα, ήταν μία έντονα συναισθηματική μέρα. Έζησα καταστάσεις που δεν περίμενα να ζήσω και μοιράστηκαν μαζί μου συναισθήματα που δεν γνώριζα καν ότι υπήρχαν. Είναι απίστευτο το πόσο λίγο μπορεί να γνωρίζουμε ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας και νομίζουμε ότι τους ξέρουμε μια ζωή σχεδόν...

Πρώτα βρέθηκα με τον ψηλό μου, τον Α. για μπυρίτσα στην πλατεία. Τον γνώρισα πέρσι σαν καθηγητή πληροφορικής, τα μπλέξαμε για κανένα δίμηνο, 
κι όταν είδαμε ότι δεν μας παίρνει, το γυρίσαμε στο φιλικό. Αφού μου μίλησε για την σχέση του, για τα ups and downs και προσπάθησα να του αναλύσω κάποιες συμπεριφορές της κοπέλας του, καθώς είμαι και 7 χρόνια μεγαλύτερή της, αρχίσαμε να αναλύουμε την δική μου ζωή. Μου άρεσε που διαπίστωσα πόσο πολύ με πρόσεχε όσο του 
μίλαγα προηγούμενες φορές ή πόση σημασία έδινε στα διάφορα  mails που του έστελνα κατά καιρούς. Δεν είχα καταλάβει πόσο φίλη του με νιώθει και δεν είχα διαπιστώσει - ενδεχομένως - ότι για ό,τι χρειαστώ, μπορώ να τον "ενοχλήσω", καθώς μόνο ενόχληση δεν θα είναι γι' αυτόν. "Αντίθετα με ό,τι πιστεύεις, δεν σε έχω ξεχάσει. Όποτε θελήσεις, το τηλέφωνό μου το ξέρεις.", μου είπε και μου το είχε γράψει και σε άσχετη στιγμή σε sms στο κινητό.

Μετά βγήκα με την Ν. στην παραλιακή. Είχαμε κανονίσει με άλλα 4 παιδιά και ενώ δεν τον περιμέναμε, εμφανίστηκε και ο Τ. !! Ήταν απίστευτος όπως όσες φορές έχουμε βρεθεί μαζί έξω. Σαν να μην υπάρχει η κοπέλα του πουθενά στο προσκήνιο και να είμαι μόνο εγώ στη ζωή του. Ψευδαισθήσεις; Ναι, αλλά όλοι μας κάτι τέτοιο ψάχνουμε στη ζωή μας. Στην δύσκολη και άσχημη ζωή μας, αυτό μετράει : να μπορείς να έχεις και κάποιες ψευδιασθήσεις... Όχι να θεωρείς ότι θα χωρίσει για σένα, αλλά έστω για μία βραδιά να φερθεί σαν να είναι μόνο δικός σου! Κι εγώ το έζησα μία Παρασκευή στο Β. στην παραλιακή. Και το Σάββατο ξύπνησα μια χαρά. "Όνειρο ήταν και τέλειωσε", είπα και συνέχισα κοιτώντας μπροστά. Γιατί δεν έχει νόημα να αρνείσαι την πραγματικότητα, όταν εσύ την έχεις επιλέξει. Από την αρχή γνωρίζεις τους κανόνες και δεν είναι στο χέρι σου να τους αλλάξεις και το ξέρεις και ζεις με αυτό. Όσο αντέξεις, ναι, αλλά ζεις με αυτό το πλάνο στο μυαλό σου... Και δεν μελαγχολώ ούτε μετανιώνω. Ζω το τώρα, την στιγμή που πέρασε, χάθηκε κι αν ήμουν αλλιώς, θα ήταν και τελείως διαφορετική αυτή η στιγμή... Θα την είχα "χάσει" και θα είχε χαθεί κι αυτή...

Το τέλος της βραδιάς με βρήκε με μία παρέα που είχα 3 χρόνια να δω και να μιλήσω, την παρέα του ΤΕΙ που μου είχε ζητηθεί να "πετάξω" και αυτό έκανα. Γιατί τότε δεν έβλεπα μπροστά μου και δεν είχα άποψη και ο μόνος μου φόβος στη ζωή ήταν να μην με παρατήσει ο Β.!! Είναι φοβερό τι λάθη μπορεί να κάνει ο άνθρωπος όταν είναι 
ερωτευμένος ή... ακόμα χειρότερα και απαράδεκτα όταν... νομίζει ότι είναι ερωτευμένος... Τους παράτησα όλους λοιπόν τότε και όλοι μου έλειψαν το ίδιο όμως πιο πολύ ο Κ. Είμασταν κολλητοί επί 3 χρόνια και δέσαμε αμέσως μόλις γνωριστήκαμε. Στην συνέχεια, προέκυψε ερωτευμένος μαζί μου, τα μπλέξαμε λίγο και τον "πέταξα" κι αυτόν για να ικανοποιήσω την ανασφάλεια του Β.
Λάθη, λάθη, λάθη...

Ήταν όλοι τους σαν να μην είχε περάσει ούτε μία μέρα, σαν να μην είχα απομακρυνθεί ποτέ, ήταν όπως τότε που βγαίναμε και διασκεδάζαμε σαν φοιτητές. Ήταν όλα τέλεια και περισσότερο απ' όλους ο ίδιος ο Κ. Σωστός κύριος όπως πάντα. Όταν όλοι οι υπόλοιποι έφυγαν, μείναμε οι δυο μας για ακόμα ένα ποτό. Αφού ξεπεράσαμε το σημείο που κατάλαβε ότι δεν τον βλέπω ερωτικά και δεν είναι αυτό που μου έλειψε από την σχέση μας, μιλήσαμε εφ' όλης της ύλης. Για τις ζωές μας... Μια σκηνή μου έχει χαρακτεί στο μυαλό και του το είπα. Είναι εξεταστική περίοδος και είμαστε οι δυο μας στο σπίτι μου και διαβάζουμε. Εγώ είμαι πάλι σκατά λόγω του Β. και ακούγεται ένα τραγούδι της Βίσση στο ράδιο και πάω στην κουζίνα να κλάψω. Όταν επιστρέφω στο δωμάτιο μου λέει "εντάξει; ξέσπασες; έλα να συνεχίσουμε τώρα." και ξέρω ότι το εννοεί. Είχε καταλάβει τι ακριβώς είχα νιώσει και με άφησε να το βγάλω από μέσα μου χωρίς να με διακόψει. Και αυτός ο άνθρωπος ήταν σαν από πάντα ερωτευμένος μαζί μου...

Ενώ πίναμε, κάποια στιγμή ένιωσα να ζαλίζομαι από τα φώτα και την μουσική και πήγαμε να αράξουμε στο αμάξι του. Κι εκεί το είπε... Μία φράση 100% ειλικρινής και απίστευτα απρόσμενη. Μου είπε : "Σ΄αγαπάω πολύ. Σ' αγαπάω από όταν σε γνώρισα και να ξέρεις ότι πάντα θα 
έχεις ένα μαλάκα να τρέχει όποτε τον χρειαστείς. "
Και του φέρθηκα σκάρτα, τόσο σκάρτα Θέε μου!

Χρόνια ολόκληρα αναρωτιόμουν τι έκανα λάθος στις φιλίες μου και κατέληγα μόνη μου στο τέλος. Τελικά δεν έκανα τίποτα λάθος. Διάλεγα λάθος άτομα για τις πρωτιές στις λίστες μου, αγνοώντας την σπουδαιότητα των επόμενων ονομάτων... Φιλος σου, "κολλητός" σου δεν θα γίνει κάποιος επειδή τον ονομάζεις έτσι, αλλά επειδή το θέλει και επιμένει σε αυτό. Σήμερα, στα 25 μου νιώθω τυχερή με τους ανθρώπους που έχω στη ζωή μου και θεωρώ ότι στον τομέα Φιλία, πέτυχα. Έπιασα το τζακ ποτ! Και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν ξανά να μου επιβάλει το ποιον θα έχω στην ζωή μου. Ό,τι κι αν πιστεύει, όσο ανασφαλής κι αν νιώθει με τις επιλογές μου, όχι! Όποιος - σύντροφος - δεν αντέχει δίπλα μου, δεν ανέχεται τις επιλογές μου, θα φεύγει. Τέλος! Τέρμα τα λάθη και οι ανοησίες. Δική μου είναι η ζωή, δικό μου και το τζακ ποτ! Όλα δικά μου... Όλα...