"Δεν με εμπιστεύεσαι" μου είπες και σε ρώτησα γιατί το λες αυτό. "Απλή διαίσθηση" απάντησες... Αλήθεια είναι. Στο μεγαλύτερο κομμάτι της τουλάχιστον...
Σαν να μην μπορώ να πιστέψω τίποτα από όσα λες και κάνεις, έτσι νιώθω ώρες-ώρες... Μάλιστα στο είπα κιόλας μια μέρα... "Μήπως έχεις βάλει στοίχημα με κανέναν;;;" και γέλασες! Λογικό... Δεν ξέρω γιατί, αλλά ξυπνάω μέσα στον ύπνο μου κάποιες νύχτες ιδρωμένη από κάποιο όνειρο που σε βλέπω να μου φεύγεις... Να δέθηκα κιόλας;;; Γι' αυτό εγώ δεν ήθελα σχέσεις!
"Σε στρίμωξα;" με ρωτάς όταν με βλέπεις να πετάγομαι στο κρεβάτι και μου χαϊδεύεις τα μαλλιά. Πού ήσουν τόσα χρόνια άραγε;;; Πού;;;
3 comments:
Γιατί πιέζεσαι;
έχεις προαίσθημα; καλώς το έχεις.
Πιθανώς να είναι και λάθος.
Αλλά γιατί ζορίζεις τον εαυτό σου;
Μπορεί να μην ήταν εκεί τόσα χρόνια,
αλλά είναι τώρα.
και αν το προαίσθημά σου είναι αρνητικό, θα δείξει ο χρόνος.
Και όταν θα δείξει, θα σε βρει.
Και θα είσαι καλά. Δεν γίνεται να είσαι αλλιώς. Γιατί deep inside τουλάχιστον το ήξερες.
Και αν δεν το ήξερες, πάλι δεν πειράζει.
Το μόνο που συμβαίνει είναι να γίνεσαι δυνατότερη.
Να απολαμβάνεις τις χειρότερες στιγμές σου, και μετά απλά θα κοιμάσαι ήσυχη.
και θα ιδρώνεις μόνο γιατί κάποιος ήταν κολλημένος πάνω σου, και δεν ήθελε να φύγει.
Καλημέρα.
Δεν πιέζομαι για τίποτα φίλε μου, αυτό είναι το ευτύχημα! Για πρώτη μου φορά είμαι απολύτως χαλαρή! Μαζί του τουλάχιστον... Μόνη μου; Άλλο θέμα... Γι' αυτό έχω αυτό το "diary", για να ξεσπάω... Αλλά κανείς δεν το μαθαίνει ποτέ...
Καλημέρα!
για 'σένα έλεγα. Που γράφεις για τις στιγμές που είσαι μόνη σου, και ξυπνάς...
όπως και να 'χει, my bad.
Γράφεις πολύ δυνατά, και όταν σου έγραφα είχα βουτήξει τελείως στα λόγια σου.
:)
Post a Comment