Σταματήστε πια!!! Ας σωπάσουν όλοι! Δεν θέλω να ακούω τίποτα, δεν θέλω να σκέφτομαι τα όσα μου λέτε! Δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν... Όλοι τα ίδια μου λέτε! Φτάνει πια!
Το ξέρω πως εγώ τα σκάτωσα όλα, αλλά... φτάνει πια! Δεν θέλω να το ακούω, δεν το αντέχω πια! Και η φωνή μέσα μου ουρλιάζει... "Εσύ φταις! Καλά να πάθεις!"...
Εντάξει, το ξέρω, εγώ φταίω, αλλά δεν το αντέχω άλλο! Σήμερα, οδηγούσα για την δουλειά και σκέφτηκα να πέσω στον μπροστινό με φόρα! 2-3 μέρες στο νοσοκομείο δεν θα σκέφτομαι τουλάχιστον...
Δουλεύω καθημερινά 10-11 ώρες και δεν σκέφτομαι... Και μπαίνω στο αμάξι κι αρχίζει το μαρτύριο... Χτες που γύρισα στις 9.30 σπίτι, ήμουν τόσο κουρασμένη που δεν πρόλαβα να σε σκεφτώ, κοιμήθηκα αμέσως... Πάλι ζητάω από την δουλειά βοήθεια... Μου λείπεις, σε αγαπάω, μ' ακούς; Μετάνιωσα, μ' ακούς; Σε νοιάζει ή έχεις παρωπίδες και ούτε ακούς ούτε βλέπεις; Δεν έχει τέλος όλο αυτό... Δεν σταματάει ποτέ... Ούτε όταν πίνω μόνη στο σπίτι και γίνομαι χάλια! Πώς να το κάνω να σταματήσει; Πες μου έστω αυτό... Βοήθα με λίγό... Σε ικετεύω! Έχω ανάγκη από την ησυχία κι έχει τόση φασαρία μέσα μου... Φωνές από παντού... Οι σκέψεις μιλάνε μέσα στο κεφάλι μου και κάνουν τόση φασαρία! Λίγη ησυχία, μ' ακούς; Αυτό θέλω... Σιωπή!
No comments:
Post a Comment