2.163 Κανείς και ποτέ!

Μετά από ασταμάτητη πίεση, αποφάσισε να του κάνει την χάρη να μιλήσουν. Ήθελε κάποιες εξηγήσεις και τις ήθελε ΤΩΡΑ! Δεν έκανε και καμιά υπέρβαση δα, δεν δέχτηκε να βγουν ή να πάνε κάπου ιδιαίτερα : έξω από την εταιρεία, μια κουβέντα στα όρθια, 5-10 λεπτά το πολύ του αφιέρωσε!

"Τι έκανα;" την ρώτησε κι εκείνη έπιασε το κουβάρι από τα γενέθλιά της... Πόσο πολύ της θύμισαν όλα εκείνον και πόσο ένιωσε ότι της λείπει και κατάλαβε πως δεν τον έχει ξεπεράσει κι ότι ΤΕΛΙΚΑ ακόμα δεν είναι έτοιμη για κάποιον άλλον κι ότι θέλει να μείνει εκεί, στις αναμνήσεις, στα αποκαϊδια, κι ας μην καταφέρει να τα αναστήσει ποτέ... 

Του είπε πως γι' αυτό κυρίως είχε πάει στο νησί, για να τον βρει, να τον δει, να του μιλήσει... Του μίλησε πολύ ειλικρινά, όσο - ίσως - δεν του είχε μιλήσει ποτέ από την στιγμή που γνωρίστηκαν... Όσο μίλαγε, τον έβλεπε να φορτώνει, αλλά δεν άλλαζε ύφος, τίποτα δεν την εμπόδιζε να ανοίξει τα χαρτιά της... 

"Δηλαδή όσα έλεγα εγώ τόσο καιρό, πήγαιναν στον βρόντο, έτσι;" την ρώτησε εκνευρισμένος... "Εσύ συνέχεια σκεφτόσουν αυτόν, ε;" "Δεν είναι αυτό ακριβώς", ψέλλισε, "απλά δεν μπορείς να με κάνεις να τον ξεχάσω, μάλλον μου τον θυμίζεις περισσότερο, μάλλον εγώ δεν θέλω να τον ξεχάσω..." "Ναι, γιατί εγώ δεν είμαι σε τίποτα καλύτερος από αυτόν!" φώναξε και την χαστούκισε! 

Για να μην την δει να κλαίει, γύρισε πλάτη κι έκανε να φύγει. Την άρπαξε από το χέρι λέγοντάς της ότι δεν θα πάει πουθενά! Εκείνη τράβηξε απότομα το χέρι της πίσω, σπρώχνοντάς τον και προκαλώντας το πέσιμο της μηχανής του, πάνω στην οποία στηριζόταν ο ίδιος.  "Μόλις το απέδειξες..." του είπε κι απομακρύνθηκε, αφήνοντάς τον να μην ξέρει τι να κάνει : να ασχοληθεί με την μηχανή του ή να την κυνηγήσει για να ξεσπάσει κι άλλο την οργή που ένιωθε πάνω της...

... Στο είχα πει Λ. ότι κανείς δεν θα βρεθεί ποτέ, αλλά θες να συνεχίσεις να μου δίνεις κουράγιο κι ελπίδα... Ας μην έρθει ποτέ κανείς, δεν θέλω!