Αν οντως θες να φύγεις, σημαίνει πως δε σε αγγίζει τίποτα κι ότι απλά είσαι αλλού... Έτσι μου είπε όταν θέλησα να φύγω και μετά με ρώτησε αν μπορώ να αγαπήσω... Τελικά όχι, σήμερα δηλώνω πως δεν μπορώ, δεν το αντέχω. Πολύς πόνος, πολύ στενοχώρια, όλα σε ποσότητες και δεν τα χρειάζομαι... Σίγουρα όχι!
Και ναι, το ξέρω πως δεν με αγγίζει τίποτα, το ξέρω καλά εδώ και 8 γαμημένους μήνες, δεν είναι νέο! ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΤΙΠΟΤΑ! Και λυπάμαι μόνο για όποιον με πλησιάζει και ελπίζει πως θα με κάνει να νιώσω... Μόνο αυτόν! Αλλά δεν αλλάζει... Φόβος; Ίσως, δεν ξέρω, πάντως δεν είμαι έτοιμη και θα πάρει κι αυτό τον χρόνο του υποθέτω. Ο πόνος ξεχυλλίζει και τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει.
Είμαι όντως αλλού, σίγουρα κάπου διαφορετικά από όπου θα ήθελαν οι άλλοι να είμαι. Κυρίως είμαι στο ότι φεύγω, ανοίγω τα φτερά μου ξανά και τίποτα δεν θα με εμποδίσει αυτή την φορά. Και εκεί ΘΕΛΩ να είμαι και γουστάρω τρελά που όντως είμαι! Δεν τα προκαλώ τα όσα γίνονται τριγύρω μου, απλά συμβαίνουν... Sorry, αλλά...απλά σταματήστε να ασχολείστε μαζί μου. Εγώ δεν ασχολούμαι με κανέναν, δεν το ψάχνω, απλά μου έρχονται. Κι όλοι νομίζουν πως κάτι γίνεται, κάτι να με ταρακουνήσει, αλλά τίποτα απολύτως δεν γίνεται ποτέ... Μα ποτέ όμως...
No comments:
Post a Comment