2.84 Wild flower

After all...you are my wonderwall...

Ποιος θα γίνει το στήριγμά μου από δω και πέρα; Εκεί που είχα συνηθίσει ότι θα είσαι εσύ; Ποιος θα νοιαστεί τόσο ώστε να καταφέρει να με αγαπήσει;

Κάποιος χτες μου έστειλε μήνυμα όπου μου έλεγε ότι είμαι σαν το wild flower αλλά πιο ατίθαση... Ότι δεν φοβάμαι! Κι ότι η ματιά μου, το βλέμα μου είναι ταξίδι στην ψυχή... Και συμπλήρωνε την ερώτηση "Τι ψάχνεις;"...

Τι ψάχνω; Αυτό που είχα... Ναι, ναι τόσους μήνες μετά κι όμως, ακόμη αυτό ψάχνω... Αλλά δεν πρόκειται να το βρω, οπότε... απλά θα μένω μόνη ή θα σταματήσω να ψάχνω... Γιατί, βασικά αυτό ψάχνω : αυτόν. Παντού! Σε ξένων μάτια, κινήσεις, συμπεριφορές... Σε όλα ψάχνω κάτι που να μου τον θυμίζει και όταν το βρίσκω, το κρατάω. Πόσο τραγικό μπορεί να είναι αυτό; Δεν είναι η καθημερινή επαφή που συντηρεί μία συνήθεια, αλλά η συμπεριφορά και η σκέψη μας. Και για μένα, είναι σαν να μην τον έδιωξα ποτέ, σαν να μην έχει φύγει...

Θυμήθηκα τους καυγάδες μας χτες. Ή προχτές, δεν ξέρω, έχω χάσει τις μέρες... Συχνά ένιωθα πως ζούσαμε από αυτούς, σαν να τους χρειαζόμασταν για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε. Τροφή για τους εγωισμούς μας - κάτι που είχαμε κι οι δυο μας σε μεγάλο βαθμό.

Όταν πίνω - κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά τελευταία... - τον σκέφτομαι πιο έντονα και μελαγχολώ... Και μάλλον φαίνεται, το βλέπουν οι άλλοι και πάντα καταλήγω να μιλάω γι' αυτό και την επόμενη μέρα να μην θυμάμαι τι ακριβώς έλεγα... Απλά υπάρχει παντού. Μέσα μου σίγουρα... Έξω... όλο και κάπου τον βρίσκω... Χαίρομαι που σαν τελευταία εικόνα του θα μου μείνει αυτή της Πρωτοχρονιάς. Δυο μάτια κατακόκκινα, από το ποτό και το ξενύχτι, που δεν μπορούσαν να σταματήσουν να με φωνάζουν να γυρίσω... Ένα σώμα κατάκοπο, "χυμένο" κανονικά στο κάθισμα, με λιγοστές δυνατότητες αντίδρασης... Δάχτυλα απαλά, ανέτοιμα να δεχτούν οποιαδήποτε ένστασή μου για απομάκρυνση... Ανάσα βαριά και φωνή σχεδόν ψιθυριστή... Και λόγια... Τόσα λόγια... Τόση αγάπη αμείωτη και αναλλείωτη που σχεδόν τρομάζεις... Κυρίως για το πού ήταν και δεν την έβλεπες κι έπειτα, για το αν θα την ξαναβρείς πουθενά... Όσο κι αν ψαχνεις...