Α ρε Αλχημιστή!!!

Τελευταία έχω προσέξει πως πρέπει να προσέχω τι εύχομαι, μιας και όλα βγαίνουν...

Είχα ευχηθεί να ζήσω κάτι μοναδικό στα γενέθλιά μου και... ήταν beyond any expectations!!!

Αποζητούσα ένα χάδι, μια αγκαλιά κι ένα φιλί στο μέτωπο πριν τελειώσει η χρονιά και τα πήρα και τα 3 σε μία βραδιά...

Έλεγα πόσο πολύ μου λείπει το να ερωτευτώ ξανά και να 'μαι, να αγωνιώ για το αν θα τον δω, πώς είμαι, αν είμαι καλή, τι να πω, τι θα σκεφτεί... Δεν έχω τι να του πω, νομίζω πως παγώνω όποτε τον βλέπω... Πότε ακριβώς συνέβη όλο αυτό; Δεν έχω ιδέα... Κι επίσης σκέφτομαι πως μπορεί και να είναι όλα μέσα στο μυαλό μου και να απογοητευτώ πολύ στο τέλος, αλλά δεν μπορώ να μην τον σκέφτομαι. Απλά δεν μπορώ...

Αύριο θα πάμε για φαγητό και έχω από τώρα άγχος... Νομίζω πως δεν θα έχω τι να πω, θα με βαρεθεί κτλ κτλ. Από την άλλη, νιώθω πως ο συγκεκριμένος θέλει μία διαφορετική προσέγγιση από ότι έχω συνηθίσει μέχρι τώρα και δεν ξέρω ποια πρέπει να είναι αυτή...Αχ Χριστέ μου, ας μην τα σκατώσω! Σε παρακαλώ!! Αν και η Λ. είπε το κλασικό "Αν είναι να 'ρθει, θε να 'ρθει", εγώ θέλω να έρθει. Το θέλω πολύ!!! Θα συνομωτίσει το σύμπαν αυτή την φορά;;;