Με το καλό...

Αναρωτιέμαι... Γιατί πίστευα πως την τελευταία μέρα του έτους κάτι θα άλλαζε και θα πήγαινε όπως το ήθελα;;; Γιατί πίστεψα πως... κάτι θα συμβεί;;; Γιατί;;;

Μία-μία και οι 365 μέρες αυτού του έτους ήταν λάθη... Ολόκληρη η χρονιά ένα μεγάλο λάθος, που όσο προσπαθούσα να το διορθώσω, τόσο χειρότερα τα έκανα όλα... Σαν να μην γινόταν τίποτα, σαν να ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου, σαν να ήταν όλα προσχεδιασμένα και να έπρεπε πάση θυσία να πάμε βάση αυτού του σχεδίου... Ενός σχεδίου - φυσικά - που σε καμία περίπτωση δεν με ευνόησε... Ποτέ, ούτε μία φορά...

Κάποιος είπε σήμερα πως δεν πρέπει να μετράμε τις μέρες με βάση του τι παίρνουμε, αλλά του τι δίνουμε. Με βάση αυτό, βγαίνω κερδισμένη αυτή την χρονιά, μιας και έδωσα και την ψυχή μου... Όλο μου το είναι! Γιατί όμως νιώθω τόσο μα τόσο χαμένη; Και τι δεν έδωσα στον Β. κι όμως αυτός είναι αλλού... Να μιλήσω για τον Θ. ; Κάηκε! Εντάξει ο Γ. παραμένει, αλλά δεν το θέλω αυτό. Μου τέλειωσε απλά... Ή - πιο σωστά - δεν άρχισε ποτέ μέσα μου, δεν το άφησα κι αυτό κάτι σημαίνει. Μάλλον ότι δεν ήθελα να ξεκινήσει κάτι... Και δεν θα αναφερθώ καν στον πρόσφατο Γ., έτσι;

Στον απολογισμό, προκύπτει πως πρόκειται για μία λάθος χρονιά. Μία σειρά λάθος κινήσεων και επιλογών, που κατέληγαν σε λάθος αποτελέσματα. Πόσα λάθη μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος; Τα έκανα όλα. Θέλω να νοιαστώ για μένα, μπορώ; Ας είναι ένα έτος, αυτό που έρχεται, που να δω επιτέλους 
τον εαυτό μου! Να κάνω ό,τι θέλω 
εγώ και να περνάω καλά.
Μου το χρωστάς 2008, κι έτσι πρέπει να κάνεις! Με το καλό!...